veilig varen

Regelmatig onderhoud

 

 

                                                           Zorgvuldig navigeren

La Gomera

Gisteren een reünie van vijf Nederlandse boten aan boord van de Flying Circus, met Heineken en Old Amsterdam. Het was gezellig. De haven van San Sebastian de La Gomera lijkt een verzamelpunt voor boten, die niet met de ARC meegaan. De ARC is de georganiseerde oversteek vanuit Las Palmas de Gran Canaria met zo'n 200 boten. Voor het vertrek op 24 november zijn er party's en workshops. Onderweg geeft men elke dag zijn positie door. Maar veel zeilers vinden het idee om met 200 boten tegelijk uit te varen niet zo aantrekkelijk. En dat gekwek op de radio ..

Behalve de Nederlanders kennen we hier Fransen, Engelsen, Finnen uit vorige havens (mensen denken soms, dat we de hele tijd alleen op een klein bootje zitten, maar we hebben hier meer sociale contacten dan in Rotterdam). We hoorden van verschillende mensen, dat de Annalena nog een dag lang door Radio Las Palmas is opgeroepen. Die mensen dachten, dat er iets met ons was gebeurd. We lagen toen al in San Miguel met de radio uit. Het geeft wel naamsbekendheid..

De Marina La Gomera is beschut door hoge bergen en het stadje is vriendelijk. Een oud deel met mooie straatjes en een modern deel met goede architectuur. Geen grote supermarkten of chandlers (voor de overstekers essentieel), wel veel kappers, ijzerhandels en Chinese bazaars.

Columbus vertrok van hier en het kerkje waar hij zijn laatste gebeden voor de oversteek deed staat er nog. Het heeft Columbus wel geholpen.

 

Normaal staat hier een NO wind onder invloed van het Azoren Hoog, maar nu komen er al een week depressies over met regen en ZW wind. Dat betekent, dat we hier nog wel even liggen. De nieuwe batterij voor de laptop is door Lex naar hier verstuurd, daar wachten we ook nog op. Maar als dan de N wind opsteekt gaan we aan de oversteek naar Cabo Verde beginnen.

 

Op zondagmorgen een stuk langs de kust gelopen. De foto geeft het niet goed weer, maar het ging daar 200 m stijl naar beneden. En allemaal losse stenen, moeten ze een bordje bij zetten.

                   

Technische rubriek van Gerard 3: Wat zit er op het rek?

 

 

Op de foto met de toren van Hassan in Rabat op de achtergrond zie je het rek. Het dient allemaal ergens voor, maar het is ook leuk om ze te hebben.

Het meest opvallend is de windgenerator. "Wat levert zo'n ding nou aan stroom?", vraagt men altijd. Nou, niet veel. Alleen als er veel wind is of als we hard varen, dan komt er zo'n 2 tot 3 Ampere uit. Dat is dus bij 12 Volt rond de 30 Watt. Hij maakt goed wat hij aan schaduw werpt op het zonnepaneel. Hij draait wél 24 uur. De zonnepanelen geven als de zon recht boven staat wel 6 Ampere, maar 's nachts dus niks. De grote verbruikers zijn de koelkast , die altijd aan staat, en de computer en het beeldscherm, die onder het varen aan staan (elk 15 Watt). De verlichting(LED) en de apparatuur vergen niet veel. Alleen de radar en de ankerlier vreten stroom, maar die gebruik je niet vaak en doorgaans met de motor aan. De dynamo van de motor levert 55 Amps, dus die vult de 2 accubatterijen van elk 130  Ah snel bij in geval van nood. We hebben nog een kleine noodbatterij van 30 Ah bij de radio staan.

 Overigens gaan bij de oceaanoversteek de koelkast, de PC en het scherm uit. Er is toch geen vers voedsel om te koelen en waar je bent is eenvoudig op de GPS te zien. Misschien, dat we één keer per dag het scherm aanzetten om grote schepen met de AIS te zien. Dan zetten we ook de marifoon aan. Kunnen we een weerbericht vragen en even een stem horen.

Dan hebben we rechts de radardome. Stel je niet te veel voor van een jachtradar. Je ziet de kust en grote schepen, plastic jachten zonder goede reflector (dus de meesten) varen vlak langs zonder dat je ze gezien hebt. Aanvaring- afstanden uitzetten, zoals we dat op school hebben geleerd gaat op zo'n klein ding niet.

Links achter op de foto (stuurboord) zie je de navtex antenne. Die ontvangt fax-berichten over weer, navigatie en veiligheid, die de kuststations 1 of 2 keer per dag uitzenden. De navtex moet wel aan staan tijdens de uitzending. Het bereik van de navtext uitzendingen is vaak byzinder groot door de reflectie door atmosferische lagen.

Daar voor staat een kleinere antenne, dat is de GPS antenne. Dat iseen  geweldig ding, het geeft je positie op een paar meter nauwkeurig. Je kunt je boot ook zichtbaar maken op de electronische kaart, dan zie precies waar je bent. Je kunt routes uitzetten, aankomsttijden berekenen en nog veel meer. We doen dat alles echter met de navstick, een usb stick die we met plakband op de klok hebben geplakt. Deze stick bevat ook alle zeekaarten van de wereld (CM93). We hebben nog een zgn GSM-muis, die je ook in een usb-ingang van de computer prikt. Ook daarmee zie je jezelf varen op een zeekaart.

Midden achter staat de antenne van de sateliettelefoon. Daarmee kunnen we ieder nummer bellen viade  sateliet en ook e-mails en weerkaarten ophalen. Dat laatste gaat niet snel, maar het werkt.

Rechts, achter de radar-antenne zit nog een GPS-antenne, die is verbonden met de AIS. Het AIS-systeem geeft via de grote staafantenne in het midden onze gegevens door aan andere schepen. Wij ontvangen alle gegevens van andere schepen (positie, vaart, koers, bestemming, naam, grootte). Maar vooral het uitrekenen van de CPA (closest point of  approach) is erg gemakkelijk, je ziet op welke afstand je elkaar gaat passeren en wanneer. Is de CPA nul, dan lig je op aanvaringskoers. De AIS antenne dient ook via een splitter als antenne voor onze tweede marifoon en als antenne voor de AM/FM radio,

We hadden onze WIFI antenne nog een plaatsje kunnen geven, maar de ontvangst van WIFI kan soms erg verbeteren, door de antenne iets te verplaatsen. Dat kan niet als de antenne vast op het rek zit. Voor betere ontvangst hijs ik die antenne vaak in de vlaggelijn.

Boven in de top van de mast zit de antenne voor de eerste marifoon, een Furuno met DSC (automatisch uitzenden van noodsignalen)

 

De GPS hebben we ook nog in draagbare uitvoering, evenals de marifoon.

 

Voor in het reddingsvlot hebben ook nog een waterdichte marifoon, een EPIRB en een SART. De EPIRB zendt onze positie uit in geval van nood. De SART versterkt de radarweerkaatsing, zodat ze ons kunnen vinden met een reddingsboot of helicopter.

 

Dit was alles met een antenne. Behalve dan de televisie-antenne boven in de mast, maar die gebruiken we nooit. Toch een hele voorraad electronica.

 

 

Geen blog vandaag

Nog twee dagen Tenerife

Nadat we de andere oorden van Engels massatoerisme in het zuiden hadden gezien, vonden we San Miguel alsnog een mooi plaatsje. Niet zo massaal en geen pretparken maar golfbanen. We hadden onze orca Morgan nog kunnen zien, die zit hier in een acquapretpark.

 
                                                                     kust bij San MIguel

Er kwam harde wind en veel regen, dus huurden twee dagen een auto. Bij de Lidl voorraden ingeslagen. Sta je met 80 blikjes pils, 24 pakken appelsap en 10 zakken pinda’s bij de kassa.          Naar de hoogste berg, El Teide gereden, steenkoud daarboven. Een surrealistisch landschap van rode rotsen. Over de bergrug naar het Noorden door dichte bossen.

                                                                            berglandschap

Beneden lag La Laguna, een oude universiteitsstad met koloniale huizen. Langs de kust terug, dwars door Santa Cruz (nog één keer langs het auditorium van Calatrava). Een lege gasfles naar het vulstation van DISA gebracht (ze vullen je 5 kg fles even tussendoor voor € 8,64).  In Santa Cruz waren we het hoofdkantoor van DISA binnengelopen, de receptionisten spraken geen Engels, maar er kwam een manager van de bovenverdieping. Ze printten zelfs een kaartje voor ons uit.  We recommend DISA for butagas. De Los Gigantos bekeken, enorm hoge rotsen aan de westkant van het eiland.

                                                                 La Laguna in de regen

Een bevestiging gemaakt om een helmstok-stuurautomaat de arm van de Windpilot te laten bewegen. Voordeel is, dat we dan met weinig energie (stroom) het stuurwiel kunnen bedienen in zwaar weer, als de stuurwielautomaat het niet meer trekt. De Windpilot is een geniaal stukje techniek, dat ik nog graag een keertje uitleg.

                                                                           Los Gigantes

De motor pompte pas na enkele minuten koelwater. De zelfaanzuigende werking schoot tekort. Dat kan maar twee dingen betekenen: aandrijfsnaar te slap of impeller versleten. Snaar aangespannen en hij pompt weer meteen. De motor is voor de oversteek niet het belangrijkste, maar in noodgevallen moet hij het meteen doen.

                                                                Santa Cruz

Als het slechte weer voorbij is getrokken, steken we over naar La Gomera. Een afstand van 28 nautische mijlen, waarschijnlijk met weinig wind. De Duitser met het drijvende vakantiehuis en twee Engelse heren in een Contest gaan ook die kant op.

Not allowed

“Sailing vessel Annalena, sailing vessel Annalena, this is radio Las Palmas, do you read me, over” “Radio Las Palmas, this is sailing vessel Annalena, I read you clear, over” “Sailing vessel Annalena, go to channel twenty seven, two seven, over” “channel two seven, over” “sailing vessel Annalena, you are not allowed to anchor, only vessels under Spanish flag are allowed to anchor, is that understood over” “that is understood, over” “standby on 16, over”    Nou eigenlijk begrepen we er niets van, alle baaien liggen vol met schepen en veelal geen Spaanse schepen. En waarom roepen ze óns op? De hele dag roepen ze geen schip op.

Later werden we nog een keer opgeroepen door Radio Tenerife. Ze vroegen met hoeveel personen we aan boord waren. Ook daar kan je later lang over nadenken.

We hadden inderdaad twee nachten geankerd om bij te komen van Santa Cruz. Met in dezelfde baai een Duitser met een soort drijvend vakantiehuis en een Finse Halberg Rassy, met Matti en Ida (die we kenden uit Las Palmas). Ze kwamen langs en we hebben nog wat gepraat en gedronken. Als we ooit nog in Helsinki komen hebben we een steiger bij hun zomerhuis.

Vandaag aangekomen in San Miguel, de haven waar ons nieuwe voorzeil naar toe gestuurd is. Dat wil zeggen, als de douane in Santa Cruz het niet heeft vastgehouden. We stellen ons in op veel bureaucratisch gedoe om het zeil los te krijgen. Maandag, als de havenmeester er weer is, eerst maar eens kijken of hier iets is aangekomen. We kennen hier Jean Pierre de vorige eigenaar van de Annalena, hij kan ons ook helpen.

Naast ons ligt Timo uit Stellendam, van hem kocht ik een oude watermaker. Op de kade staat een boot uit Middelburg met de naam Roakeldais, dat was toch een feest in Warffum? Anja help.     Verder nog de Eldorado een charterschip uit Amsterdam, maar zoals bij alle charterschepen praten ze niet met jachtjesmensen. Het mooiste hier is een Belgische duikboot.

De komende dagen wordt er slecht weer verwacht. Dan liggen we hier prima. Rond de jachthaven zijn alleen maar hotels en golfvelden. Maar zes dagen een auto huren kost € 110, dus dat is het plan. En misschien met de duikboot mee, die blijft onder de golven.

Maandag: zitten te wachten op Raphael, de havenmeester. Hij zou een uur geleden binnen tien minuten hier zijn. De Duitse woonboot ligt voor het havenkantoor. Hij had te horen gekregen (van een kustwacht op een jetski), dat buitenlandse boten alleen in de nabijheid van havens mogen ankeren. Heeft te maken met illegale Afrikanen. Hij heeft net als wij de AIS aan, zo zien ze, dat we ankeren. Dus voor anker gaat de AIS nu uit. Dus als je ons niet ziet op shipfinder of marinetraffic, dan liggen we achter ons anker.

Het zeil ligt hier al 2 weken...

 

Santa Cruz

Calatrava! Bij de ingang van de haven staat zo’n prachtig gebouw. Dit voorjaar waren we er voor in Valencia. Wel eens een afbeelding van deze gezien, maar niet onthouden waar het gebouw stond. Maakt onze dag weer goed. Als we later naar het gebouw lopen, zien we onderweg een prachtig kunstmuseum van Herzog & de Meuron. Maakt onze dag nog beter.

 

We voeren van Gran Canaria naar Santa Cruz (Tenerife), wat moet je anders. Onderweg nog twee vissen gevangen. De tweede nam ons zo in beslag, dat we achteraf pas merkten, dat een snelle veerboot vlak langs ons heen was gevaren.

 

Santa Cruz vinden we mooier dan Las Palmas. Minder groot, meer mooie gebouwen en parken. De jachthaven ligt achterin de grote haven. Aan de steigers liggen weer Fransen, Engelsen, een Duitser en een Fin. We liggen naast een Amerikaanse 44 voeter, ik hoorde de man vanmorgen 4000 ltr diesel bestellen. Twee boten verder ligt de Flying Circus met Irma en Raoul (nog wat gepraat en gedronken, dat kent u inmiddels). Terug uit de stad ligt de Quies met Jan-Willem en Atty tegenover ons (wat gepraat etc).

 

 Bij de chandler een soort kabelslot voor de dinghy laten maken, we komen langzamerhand in het dinghy-dieven gebied. Ook twee grote plastic inktvissen met grote haken gekocht, het wordt tijd voor de grote jongens. Vanmiddag nog een boek vinden met plaatjes van vissen, om te weten wat ik vang.

 

We hebben een nieuwe volger van onze blog en hij heet Jesus (ik was in de verleiding om volgeling te schrijven). In de Sailors Bar (we recommend the Sailors Bar to all sailors) zaten we aan de dezelfde tafel te internetten. We raakten aan de praat en ik liet hem ons blog zien. Hij werkt in Afrika en liet mij foto’s van ongerepte stranden zien. Ook van een zeeslang van 4,50 m. Voor mij een reden 20 mijl uit die kust te blijven. (Misschien zag hij op mijn foto’s van Rotterdam evenzo dingen om 20 mijl uit de kust te blijven).

De satelliet-telefoon werkt nu ook met data. Dat betekent, dat we straks midden op de oceaan kunnen mailen en gemaild kunnen worden. Een mail zenden of ontvangen duurt een paar minuten en kost ons dan een paar euro. Het adres is: sy dot annalena at mailasail dot com (mailasail comprimeert de mails en verzendt ze). Groot voordeel is ook dat we weerkaartjes kunnen downloaden. Als we van wal steken voor de overtocht komen we er op terug.